Archieven van juli 2003

Ik lees eigenlijk nooit boeken. Ik heb er dan ook maar een paar: The Ultimate Hitchhiker's Guide To The Galaxy en The Dirk Gently Omnibus van Douglas Adams, Fight Club van Chuck Palahniuk en de Lord Of The Rings serie van J.R.R. Tolkien. Dat is het wel zo'n beetje. En die Lord Of The Rings reeks heb ik nog niet eens helemaal gelezen. Veel te veel bladzijden. (Oh, ik heb nog De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupéry.) Dit zou dus wel eens zowel de eerste als de laatste keer kunnen zijn dat ik over boeken log.

Maargoed. Vandaag was ik even met Floor in de Broese en daar kocht zij voor zichzelf het (kinder)boekje Maar niet uit het hart van Toon Tellegen. Ik had nog nooit van die vogel gehoord, maar zij wel en ze stond erop dat ik het eerst mee naar huis zou nemen om te lezen.

Het boekje bestaat uit een verzameling van verhaaltjes die Toon schreef over de avonturen van de mier en de eekhoorn. Ik heb het in één ruk uitgelezen en vond het fan-tas-tisch. Zo fantastisch dat ik meteen even overgetikt heb. Ze wil het boekje wel weer terug namelijk.

Ik las vandaag in een niewsbericht van 3VOOR12 over het Photonic Festival. Arnold Fabrie van het Photonic Visuals collectief: "We hebben altijd het idee gehad om een festival te organiseren waarbij net zoveel aandacht wordt besteed aan beeld als aan geluid."

En: "We hebben de muzikanten gevraagd om speciaal voor Photonic iets nieuws te maken. Met de beelden als uitgangspunt voor het geluid."

En: "Volgend jaar willen we het bos, dat om het theater heen ligt, erbij betrekken. Maar eerst gaan we ergens in een grote loods een wintereditie organiseren met bijvoorbeeld Autechre of Aphex Twin."

Zaterdag 2 augustus 2003
Van 4 uur 's middags tot 5 uur 's ochtends
Openluchttheater Cabrio te Soest
€ 10,-

Klinkt fijn. Klinkt heel fijn.

Het is nu precies 24 uur later.

Vandaag geen wasje gedraaid. Weer boodschappen gedaan. Wel ontbeten, niet geluncht en nog geen avondeten gegeten. En dat microfoontje ligt nog steeds ergens bij een vriend.

Ik heb heel even gelachen om Game Kings vanmiddag (net als Niels). Maar over het algemeen heb ik me vandaag weer niet echt vermaakt.

Ik heb een wasje gedraaid. Ik heb wat boodschappen gedaan. Ik heb niet ontbeten, niet geluncht en geen avondeten gegeten.

Ik wilde nog "Will You Please Be There For Me" van The Reindeer Section spelen op mijn gitaar en dat dan opnemen. Maar toen bedacht ik me dat mijn microfoontje nog ergens bij een vriend thuis ligt.

Ik heb me de hele dag geërgerd aan iedereen, de wereld en mezelf. Ik heb me vandaag echt niet vermaakt.

Ik ben gisteren voor het eerst in mijn leven naar De Parade geweest. Het idee is best leuk: je betaalt entree en vervolgens kun je rondzwerven over het terrein alwaar acteurs en andere lui hun voorstellingen en shows aanprijzen. Als het je wat lijkt, kun je vervolgens een kaartje kopen. Gisteren opende het terrein in Utrecht haar deuren.

Nou was ik met wat leeftijdgenoten op pad (begin twintigers en een eind tiener) en tjemig, wat voelden wij ons jong daar (in tegenstelling tot de ervaring in Tivoli de vorige avond). Een kroelende menigte van let-maar-op-ik-ben-echt-wel-hip-dertigers, constant met flessen rosé in de weer. Vreselijk.

Maargoed, er waren dus voorstellingen en we hebben er twee gezien. De eerste, Knuckles van Alex d'Electrique, was erg geslaagd. Erg goed getimed, verrassend en wel origineel. Leuk.

De tweede voorstelling echter, Fijn van Schuurpapier (onderdeel van drie programma's genaamd Grof, Middel en Fijn), was een compleet drama. Allemaal korte, grappig bedoelde stukjes die echter geen van allen grappig waren. Een compleet overbodig filmpje halverwege en dezelfde grap in verschillende uitvoeringen. Niet fijn dus. En die lui stonden al voor het vierde jaar op rij op De Parade...

Na afloop hebben we dan ook maar snel het terrein verlaten, langs de snackbar voor Lukas z'n maag en nog even wat bij 't Oude Pothuys gedronken, alwaar we binnen een kwartier al een sterkere show dan die van Schuurpapier bij elkaar bedacht hadden.

Zien we U volgend jaar op De Parade? Oh, U houdt niet van rosé.

Ik heb vandaag — of vannacht zo je wil — voor het eerst alleen een film gekeken. Vreemde gewaarwording. En het was ook niet zomaar een film: Pink Floyd The Wall. Ik heb de dvd te leen van mijn vader, die nogal teleurgesteld was omdat er geen frame beeldmateriaal met muzikanten te bekennen is. Uiteraard kende ik het legendarisch album al wel (heb het op lp), en ik wist wel dat er ooit een film van gemaakt was, maar dat kon toch nooit wat zijn?

Nou, wel dus. Roger Waters had het allemaal helemaal uitgedacht. Directed by Alan Parker (ja, die van Evita, ja), prachtig camera-werk (voor zover ik daar verstand van heb), gewéldige animaties ontworpen door Gerald Scarfe en Bob Geldof in de rol van Pink. Pink Floyd. Wat een ontzettend meesterwerk.

Mannen zonder wenkbrauwen zijn eng. Maar die dvd leen ik denk ik dus nog wel even...

Ik huilde, maar niemand die me zag vannacht.
Het was dan ook niet druk, op de Oudegracht.

Flower is op vakantie.
Bart ook.
Ethel is weg.
Jacco: "Twee dagen uitgeweest. Sorry, ik haak af."
Lukas: "Wij haken ook af."
Wouter: "Tour De France kijken."
Annet: "Dat is toch volgend weekend? Nee, vandaag kan ik niet."
Herman: "Dit is de voicemail van Herman."

...

Dus dan ga je maar in eentje naar Werfpop 2003 in de Leidsche Hout. Gelukkig kwam ik nog een dikke mevrouw tegen. Werd het toch nog gezellig. Mambo Kurt rockte en Le Peuple De L'Herbe waren ook wel aardig. Verder niks bijzonders, maar wel lekker weer. Gezelligheid heeft geen tijd.

Je heel erg gekwetst voelen en weten dat het niet met opzet gebeurd is. Is er een machtelozer gevoel?

Ik heb zojuist mijn haar onder handen genomen met m'n tondeuse. Zelf. Alleen. Lekker in mijn luie leunstoel op het balkon met m'n hoofd boven de prullenbak en Aphex Twin's remixen voor cash op de achtergrond. En in de spiegel kijkend is het best goed gelukt, al zeg ik het zelf. Als je me ziet lopen en er klopt aan de achterkant echt iets niet, laat me het dan vooral weten.

Mijn god, wat voel ik me ontzettend onafhankelijk.

Dit dient niet verkeerd opgevat te worden. Het is over. En toch zegt het verborgen nummer aan het eind van 'Diminished' van R.E.M.'s Up het even helemaal.

1. Wakker worden.
2. Computer aan.
3. Start Trillian Pro, Opera en Eudora.
4. Zet een nieuwe cd op of druk op play als je de cd die nu in je cd speler zit nog een keer wil horen.
5. Kies willekeurig één van de volgende dingen om te doen:
   • Kijk of er nog nieuwe mail hebt ontvangen.
   • Kijk of er nog mensen online zijn gekomen om tegen te ouwehoeren.
   • Kijk of er nog iets nieuws is gepost op weblogs.
   • Kijk of er nog nieuwe versies zijn van programma's die je gebruikt.
   • Kijk of er nog nieuws is gepost in de opera.* nieuwsgroepen.
   • Kijk of je ergens een goedkope cello (of les) kunt vinden.
   • Ga een nieuwe cd kopen.
   • Plaats een nieuw berichtje op je weblog.
   • Ga douchen als je dat vandaag nog niet gedaan hebt en kleed je vervolgens aan.
6. Als er geen muziek draait, ga naar stap 4. Ga anders naar stap 5. Tenzij het heel erg laat is. In dat geval ga je naar de volgende stap.
7. Computer uit.
8. Naar bed.

Shit, wat verveel ik me.

Yayness. Mijn weblog draait vanaf nu op een server die wél dag en nacht te bereiken is. En als je dit leest heb 'm blijkbaar gevonden.

Met dank aan Controllerboy.