Archieven van september 2003

Je gaat naar een constitutieborrel. Je feliciteert het bestuur met hun constitutie, je geeft ze een kadootje en je schrijft wat in het boek. Daarna is er wat te drinken. Je bestelt twee biertjes. Er komt een meisje naast je staan en ze bestelt ook.

Geef jezelf een klap voor je kop #1

"Hoi Nils."
Ehh...
"Eh, hallo. Ken ik jou?"
"Ik heb je hier begin dit jaar op een feestje gezien."
Grijze massa gaat van maal-knars-maal-knars.
"Oh...?"
"Verjaardag van Annemieke."
"Oh!"
Ja, dat kon eigenlijk ook niet anders.

Geef jezelf een klap voor je kop #2

"Ik ben Anne."
"Oh, ik herkende je niet in dat mantelpakje. Maar waar ben je dan van?"
"Heb je me niet net gefeliciteerd?"

Ja, juist. Goed gedaan, knul. Ze had even haar lint afgedaan.

Afgelopen donderdag bevond ik mij op de constitutieborrel van ESN Utrecht in Mick O'Connells en het was daar reuzegezellig. Leuk gebabbeld, voornamelijk met mensen van het U-Fonds, USF Studentenbelangen en Histos. De borrel duurde wat langer dan gepland, maar na afloop was er natuurlijk nog ruim gelegenheid om op Biton verder te gaan.

Het werd een rare avond. Compleet uit je dakpan met de MP3-speler van Pim, dansen op de bar en oud-gedienden die weer eens langs kwamen. Met moeite kon ik mijn bezem onder controle houden tijdens het schoonmaken. En om acht uur 's ochtends weer thuis.

En toen de volgende dag. Koppijn! Maar ik moest meteen weg om te werken. Was meteen de raarste disco die ik ooit gedraaid heb. Mensen die polonaise gaan lopen op "Me, myself and I" van De La Soul en als laatste plaat "3, 2, 1" van Carlo & Irene willen horen. Na afloop nog naar de koffieavond geweest, maar na een kwartiertje weer weggegaan, want: Koppijn!

Vandaag wakker geworden vlak voor schoonmaken. Koppijn! Schoongemaakt, uit eten geweest bij een Grieks restaurant met wat mensen die bleven hangen en toen nog even terug naar Biton. Koppijn! Op advies van de barman een pijnstiller genomen en nou ga ik zo naar bed.

Ik wil niet instorten.

Herhaling van deze mededeling: Ik wil niet instorten.

Ik kwam het al een hele tijd geleden tegen, maar vond het vandaag weer: het prachtige woord blinkenlights. Ik moest weer even lachen om het verhaal erachter.

Er was gisteren een galerijfeestje op het Tuindorp-West complex. Veel bekenden daar. Heel even leek het mis te gaan tussen twee aanwezigen. Stomme zooi. Om 6 uur vanochtend liep ik naar huis. Vanavond om 8 uur werd ik wakker. Ik was nog net voor sluitingstijd bij de snackbar. Nu zit ik met Nine Inch Nails op de stereo in m'n kamer. Een kamer vol zooi. Zooi op de bank, zooi op tafel, zooi op m'n stoel, zooi op m'n bed, zooi op de grond en zooi in m'n hoofd.

Een stukje over een meisje. Gewoon, een meisje.

Nou, dat was 'm dan. De eerste week als bestuurder. Gisteren getapt op de bedankborrel (georganiseerd voor iedereen die het afgelopen jaar een commissie gedaan heeft) en vanochtend toen het licht begon te worden afgesloten. Net even met zus en mam uit eten geweest (beiden alweer weken niet gezien) en toen ik thuiskwam in volledige klederdracht in slaap gevallen. Nu weer even wakker, maar zometeen maar weer slapen. Nou even volhouden, breuntje. Nog even volhouden...

(Vrije vertaling van de titel: "Laten we, zolang we besturen, niet crashen".)

Nou, daar gaan we dan. Ik ben sinds een paar uur officieel bestuurder van BITON. Zie hier de achterkant van onze shirts.