Archieven van april 2004

Volgens Gary Smith komt het album waar zijn zoon Elliott tot zijn dood (zelfmoord) aan werkte deze herfst uit. Zijn studioapparatuur wordt ook verkocht. Zijn instrumenten echter niet.

Het begint spontaan keihard te regenen buiten.

Vroeger ging ik naar Lowlands. Iedereen ging naar Lowlands. Lowlands is namelijk veel toffer dan Pinkpop. Dat is ook zo. Maar er is meer te koop in de wereld.

Ooit was ik op Haldern Pop. Augustus 2002 om precies te zijn. Haldern is een klein plaatje in Duitsland en het was redelijk geweldig. Een klein festivalletje, twee dagen, kostte geen drol en toch geweldige dingen gezien (o.a. Saybia, Supergrass, Zita Swoon, Belle & Sebastian, The Notwist...). Een festival waar je nog echt het idee hebt dat je bij iets bijzonders aanwezig bent. Waar je je tent mag neerzetten waar je wil. En dat je auto er gewoon naast mag staan. Als je na het festival vroeg naar huis moet, zou het kunnen dat je er niet uitkomt vanwege de chaotische opstelling, maar enige vorm van charme heeft het zeker.

Een jaar later, juni 2003 om precies te zijn, vertrok ik wederom naar Duitsland voor een festival. Hurricane zou daar plaatsvinden en voor minder dan de prijs van een Lowlands-ticket zagen we daar in drie dagen wederom geweldige dingen (o.a. Röyksopp, Beth Gibbons & Rustin' Man, Sigur Rós, Grandaddy, Björk, Massive Attack, Underworld en Radiohead). Maar niet alleen de toegangsprijs leek meer op die van Lowlands dan die van Haldern Pop, ook het geheel. Hier kon je absoluut niet je auto naast je tent parkeren bijvoorbeeld.

Nu is het eind april en het begint weer te kriebelen. Festivals zijn zo tof! Ik weet echter ook dat ik amper vakantie ga hebben dit jaar en dus zal ik zorgvuldig moeten selecteren. Haldern Pop is dit jaar op 6 en 7 augustus. Ik zou het even na moeten zoeken, maar misschien kan ik dan wel! Momenteel staat al op de site te lezen dat dEUS ("exklusiv für Deutschland!") komt spelen en die wil ik eigenlijk wel weer een keer live zien (ik had ooit kaartjes, maar kreeg toen een ingeklapte long en toen ging dEUS ineens een jaartje pauze houden).

Zoals Pim al meldde is echter het Hurricane Festival dit jaar ook zeker niet zomaar aan de kant te schuiven. Air, Mogwai, Wilco, I Am Kloot, The Pixies, The Cure... Maar helaas wel vóór en niet ín m'n vakantie.

Ach, ik zal er nog eens over nadenken. En wat sparen misschien. Ik zie dat The Chemical Brothers dit jaar weer eens op Lowlands komen. Tsja, die waren er ook toen ik er enkele jaren geleden was. En Faithless hebben ze ook maar weer eens uit de kast getrokken zie ik. Beuh, nee, dank u. Iemand anders al festivalplannen voor dit jaar?

M'n nieuwe cd op repeat. Hele dagen. Op zich niets bijzonders, zo leren ik en mijn cd's elkaar kennen. En soms leren cd's me iets over mezelf. De wijsheid van vanavond komt uit het nummer Small Thing van het album Faking The Books van Lali Puna:

My whole past behind glass.

Eindelijk een mooie uitdrukking gevonden voor hoe ik mijn geheugen zie. Ik kan er wel naar kijken, maar als iets onduidelijk is kan ik niet dichterbij komen om het nader te inspecteren. Of dingen opnieuw ordenen, dat kan ik ook niet. En hoe lang is gebeurtenis X al geleden? Geen idee, er zijn ondertussen nieuwe zaken in de etalage gekomen. De oude zooi ligt in de kelder, denk ik. Of ergens achteraan.

Soms wilde ik dat ik af en toe de sleutel van de winkel mocht. Om even rond te wandelen tussen de ondergestofte herinneringen. Kijken hoe het nou ook weer precies was. Ach, misschien is het ook maar beter dat de winkel beperkte openingstijden heeft. Als ik iets zoek, moet ik het maar aan een medewerk(st)er/toenmalige vriend(in) vragen. Die weten dat altijd veel beter.

Ik dacht vandaag een mooi statement tegen commerciële troep te maken door tijdens de Idols-persconferentie in de Utrechtse Stadsschouwburg, die hier vandaag de hele dag dwars door de muur heen dreunde, even de nieuwe cd van Lali Puna te gaan halen. Maar wat wordt in het nummer 'Micronomic' telkens herhaald?

Where do you want to go?
Where do you want to go now?
Where do you want to go today?

Gelukkig bedoelen ze het vast goed.

Als je net als wij - het bestuur van Biton - bijna continu op elkaars lip zit, is het belangrijk om ook af en toe iets ontspannends met elkaar te doen. Met deze gedachte vertrokken wij heden ochtend met de vertraagde intercity van 8:35 richting Den Bosch. Als deze overigens niet vertraagd was, zou ondergetekende deze gemist hebben. Met alle nare gevolgen van dien.

Het weer was mooi en het was niet erg druk. We hebben, op een paar kleine attracties na, alles gezien en gedaan en we zijn niet eens heel erg misselijk geworden. Nou ok, een beetje wel af en toe. De combinatie Villa Volta, Vogel Rok (woehoe!), Pegasus, Python en dat schommelende schip was misschien toch even te veel van het goede. Maar de gondeletta's (20 minuten dobberen in een bootje) bieden dan weer uitkomst.

Om 19:00 waren we weer terug in Utrecht en na een voedzame maaltijd van amice Burger King stopte ik vervolgens op Biton de leukste foto's in een zipje van ruim 33 megabyte. Hieronder een paar verkleinde voorproefjes.

Persoonlijk vond ik duistere ritjes als de Vogel Rok en de Droomvlucht het geweldigst, maar helaas was het nogal moeilijk om daar mooie foto's van te maken. En Villa Volta moet je gewoon, in je maag, gevoeld hebben. Er is een hoop veranderd sinds ik er zo'n acht jaar geleden voor het laatst was. Volgend jaar weer?

Kofta bij Pim vanavond. Op de Oudwijkerdwarsstraat zie ik een berg bende met onder andere een monitor. Na het eten gaan we toch nog even kijken, er stond immers ook een bankje. We tillen de bank bij Pim naar binnen, de monitor was al weg. Daarna weer terug naar de berg met bende om onze fietsen op te halen. Op de Burgemeester Reigerstraat stuiten we echter op nog een berg bende. Met onder andere twee monitoren. We nemen een prinsessenkoffertje en een grote zware Brand-asbak mee als kadootje voor Freya.

Later op Biton hoort Ronald van de monitoren en ik ga met hem kijken. We slepen ze mee naar Biton en testen ze op zolder. De een blijkt het te doen, de ander niet.

Zojuist heb ik mijn kamer opnieuw ingericht en er staan nu twee monitoren op mijn bureau. Net een commandocentrum. Straks heb ik ook een aparte monitor voor m'n instant messenger-vensters. Of voor m'n Gimp gereedschapsventertjes. Je schijnt er niet meer bij te horen als je dat niet hebt, zo'n extra scherm.

Dus: heeft iemand nog een PCI-videokaartje over om mijn nieuwe oude Compaq monitor mee aan te sturen? Ik heb nog wel een Diamond Viper V550 16 MB AGP (nVidia TNT) kaart te ruil eventueel.

Stel, je werkt bij Camera/Studio, een lelijke bioscoop aan de Oudegracht in Utrecht. Je bent zelf een brede vent. En ook lelijk. De sneak preview begon om half tien en volgens de grote digitale klok in de foyer is het nu 21:31:36. Er komen drie jongens binnen, nog nahijgend van het harde fietsen, en ze zeggen dat er iemand uit de zaal komt voor de kaartjes. Dan zeg je die jongens natuurlijk, chagerijnig als je bent, dat je het prima vindt dat er iemand naar buiten komt met kaartjes, maar dat je niet weet of je ze wel naar binnen gaat laten. Je wijst naar de digitale klok. "Het is half tien geweest."

Er komt iemand naar buiten met kaartjes en ondertussen komen er nog wat stelletjes aan met kaartjes voor de sneak. Natuurlijk scheur je die kaartjes zonder vragen en hou je de deur open voor die mensen zonder iets op te merken. Nu blijkt dat de jongens verkeerd geteld hadden en er een kaartje te weinig gekocht is. Aha! Nu heb je ze. "Nee, kaartjes zijn niet meer te krijgen. Jullie komen er niet in. Niet alledrie in ieder geval."

Ja, je collega zit nog wel achter de kassa, er draaien immers nog meer films en daar kunnen nog wel kaartjes voor gekocht worden. Maar, nee, voor de sneak print hij geen kaartjes meer. Ze kunnen het natuurlijk gaan vragen, maar vergeet het maar.

Een van de jongens zegt: "Gaan jullie maar naar binnen." Hij loopt naar buiten, naar de kassa, waar je collega hem nogmaals vertelt dat hij echt niet met z'n vriendjes en vriendinnetjes naar de film mag. Je lacht in je vuistje en denkt: "Mooi, mooi, weer iemand die hier nooit meer komt."

Wat levert een nachtje prutsen je op?

• [breun@breuniac breun]$ uname -sr
  Linux 2.6.5-1.319

• [breun@breuniac breun]$ rpm -q apollon
  apollon-0.9.2-3

  

In de überveelgebruikte mediaspeler Winamp is een foutje ontdekt waardoor door het afspelen van een Fasttracker 2 bestand (desgewenst vermomd als MP3 bestand) ertoe kan leiden dat iemand complete toegang tot je computer krijgt. Dit foutje zit in de versies tot en met 5.02.

Beetje jammer. Straks gaat Google nog resultaten achterhouden zodat we niet eens meer van die ongure bestanden kunnen downloaden!

Afgelopen vrijdag was ik met drie van mijn bestuursgenootjes op uitnodiging van USKO bij hun uitvoering van de Matthäus Passion van J.S. Bach i.s.m. de Kathedrale Koorschool Utrecht (arme stakkertjes).

Nou had ik nog nooit eerder de Matthäus Passion gehoord, laat staan bijgewoond, en dan is het niet makkelijk om het stuk niet erg lang te vinden. Om zeven uur zou het beginnen, om een uur of half elf verlieten wij de Jacobikerk. Het was wel mooi, maar het enige stukje waar ik enthousiast over raakte was het deel dat Paul Simon leende voor het nummer American Tune. Gelukkig kwam dat stuk zeker drie keer voor.

Maar zo American is die tune dus niet.

Mijn internetverbinding doet al twee dagen raar. Soms doet ie 't heel even. Wel lachen trouwens, dat Letter James.