Archieven van juli 2004
Pim berichtte al eerder dat hij hard bezig was met het regelen van bands voor tijdens de UIT. Leuke bandjes, lokale bandjes, om nieuwe leuke (lokale) leden te trekken. De lijst met bandjes werd ineens erg lang en het wilde plan werd opgevat om het geheel om te vormen tot een heus festival.
En wat zie ik nu? Biton Open Air op festivalinfo.nl!
Ik ben trots. Trots gelijk een pauw.
Ik loop al twee weken rond van: "Joepie, zaterdag de zeventiende ga ik echt op vakantie!" Nu dacht ik gisteren: "Hmm, vreemd, al het geld is overgemaakt en we vertrekken zaterdag, waarom heb ik nog geen reispapieren? Ik weet nog niet eens hoe laat we vertrekken."
Dus ik een mailtje gestuurd dat we zaterdag vertrekken en nog geen informatie hebben ontvangen. Of dat nog op tijd aankomt. Kreeg vanochtend een antwoord: zodra de betaling binnen is worden de papier verstuurd.
Blijkbaar had Susan van de reisorganisatie ook niet al te best naar mijn vraag gekeken, want wat ontdekte ik net?
AAAARGGGHH...
Dat krijg je dus met die numerieke datumnotatie. Patricia en ik hadden de hele nacht allerlei reissites afgespeurd naar de beste aanbiedingen met de leukste bestemmingen. Zorgvuldig elke reis bekeken: vertrekken we dan niet te vroeg (ik moet wel twee weken kunnen klussen op Biton) en zijn we dan wel op tijd terug (28 juli is alweer de eerste bestuursvergadering en is de vakantie voor het bestuur alweer afgelopen)? Ja, deze aanbieding was echt helemaal wat we zochten: 17 juli vertrekken en 26 juli terug.
Maar 17-09-2004 is helemaal niet 17 juli. En daar wordt ik nou ineens best wel verdrietig/boos van. Ja, lach maar. De blunder van de eeuw. Alsnog niet op vakantie...
Zo'n zak eikenbladsla melange gaat je niet in de koude kleren zitten. Ook al is het maar 100 gram, je krijgt er best een gevuld gevoel van. Nou nog maar een ons groente en twee stuks fruit.
Die pizza komt morgen wel.
Klussen maakt meer kapot dan je lief is.
Mocht je ooit, als je druk bezig bent achter je computer met het aanpassen van een groot document, een pak Gevulde Flikken ("royaal gevuld" en "genieten tot de laatste kruimel") van het merk Gulden Krakeling erbij pakken, let dan op dat je jezelf niet misselijk eet aan die verdraaide dingen. Bij die laatste kruimel zit je echt niet meer te genieten. Oi, m'n buik.
Voor het eerst in jaren ga ik op vakantie. Echte vakantie, een vakantie in het buitenland. Tien dagen naar Spanje met Patricia. Met een echte heen- en een echte terugreis.
Ik ben zo'n zeven jaar lang elk jaar twee weken wezen zeilen in de zomervakantie, ergens in Nederland. Meestal, en bij voorkeur, in Friesland. Ook herinner ik me nog wel dat ik drie opeenvolgende jaren met m'n familie naar Vlieland ben geweest. Weinig avontuurlijk qua afstand, maar ach, ik hoefde ook niet zo nodig veel verder.
Toen ik echt heel klein was zijn we wel naar Zuid-Frankrijk en Italië op vakantie geweest. In de vijfde klas naar Rome en Florence natuurlijk en na m'n eindexamen een weekje naar Londen.
Maar dit jaar ga ik écht op vakantie. Wel jammer dat we gewoon euro's kunnen meenemen.
